madridista1983
Berichten: 53
|
Geplaatst: zo mrt 07, 2010 11:32
Bedankt voor jullie reacties.
Ik heb laatst op youtube een fragment gezien van een man, van wie de moeder Catalaans was en de vader was Engels. De man hield een hele lange preek over de Spaanse Burgeroorlog, en over de wreedheden die daarbij hebben plaatsgevonden ten aanzien van de Catalaanse bevolking. Het is welbekend dat tijdens de dictatuur van Franco alles wat niet-Spaans was, verboden was. Zo ook de Catalaanse taal en cultuur. Na het lezen van het boek ‘de Koninklijke’ van Eric Castien, weet ik ook welke twee gebeurtenissen hebben bijgedragen aan de rivaliteit tussen Real Madrid en FC Barcelona.
6 augustus 1936: de voorzitter van Barca, Josep Sunyol is samen met een journalist op weg naar een bijeenkomst van de linkse-nationalistische partij Esquera Republicana de Catalunya(ERC). Deze partij streefde naar een onafhankelijk Catalonie, dat overigens eerst in februari van dat werd uitgeroepen, en daarna snel ongedaan gemaakt door het regime van Franco. Sunyol wordt herkend door een van de soldaten van Franco. Hij wordt opgepakt en later terechtgesteld. Toen enkele weken later dit nieuws in Barcelona bekend werd, sloeg de vlam in de pan.
1938: troepen van Franco plaatsen een bom bij het clubhuis van Barca. De Catalanen waren gewaarschuwd: een aartsvijand was geboren.
Voor veel Barca-supporters (dan bedoel ik de Catalaanse supporters, want volgens mij komt het merendeel van Barca-supporters uit andere regio’s binnen Spanje) was dit het bewijs dat de centrale regering in Madrid geen goede bedoelingen heeft met Barcelona en Catalonië. Dit beeld bestaat in 2010 nog steeds.
In datzelfde boek komen ook twee personages naar voren. Michel: Catalaan en Barca-supporter. En Ramon: Spanjaard en Madrileen. Op een gegeven moment vraagt Ramon een Michel: waarom willen jullie Catalanen nou die onafhankelijkheid? Michel antwoordt: dat komt door het verleden van het Franco-regime. In die tijd was onze taal en cultuur verboden. Als we niet onafhankelijk worden, dan zal onze taal verdwijnen, want de Spaanse regering dwingt ons om Spaans te spreken terwijl dit niet onze taal is. Catalaanse in onze taal.
Die laatste opmerking tekent eigenlijk de minderwaardigheids-complex waar veel Catalanen nog steeds mee zitten: Catalonië is ooit onderdrukt geweest door de centrale regering in Spanje, en dat kunnen ze niet vergeten, laat staan vergeven. Ik vind het ook een vreemde stelling om te zeggen dat de Catalaanse taal bedreigd wordt. Immers: het grootste deel van het onderwijs in Catalonië is in het Catalaans, net als het gezondheidszorg en ambtenarenapparaat. Ik zou haast zeggen: de Spaanse taal wordt in Catalonië bedreigd. Misschien overdrijf ik hier een beetje, maar die conclusie ligt dan meteen voor de hand.
Even terug naar het videofragment op youtube: de man die daarin sprak, noemde nog andere redenen waarom veel Catalanen zich afkeren van de Spaanse staat: er is nooit een diep grondig onderzoek gedaan naar de gruwelen van het regime van Franco en veel Catalanen hebben nog steeds het gevoel dat de waarheid over deze periode niet voldoende aan licht is gebracht. Nog steeds worden historische bewijsstukken achtergehouden en niet ter beschikking gesteld aan het onderzoek. Ook worden er in veel Spaanse steden nog steeds straten genoemd naar legerbrigades die in de tijd van Franco dood en verderf zaaiden.
Wat vinden jullie? Zijn de Catalanen in 2010 nog steeds slachtoffer van het beleid van de Spaanse staat of maken ze van zichzelf een slachtoffer, omdat het lekker makkelijk is?
|
ehsan
Berichten: 623
|
Geplaatst: zo mrt 07, 2010 12:50
Tijd geneest de wonden. Zie Korea en Japan.
Japan had ook jaren lang Korea onder druk gezet en verschirkkelijke dingen gedaan, het heeft daarna een aantal tientallen jaren geduurd voordat ze de bijl hadden begraven en daarna Japan ook hadden vergeven. Let op, ze hadden Japan vergeven, maar ze waren niet vergeten wat ze hadden aangericht jegens het Koreaans volk. Daarom zie je ook dat als er tijdens een sport evenement Japan tegen Korea staat hoe hoog de spanning oploopt.
Ik weet niet zeker of Catalonië op den duur nog deel uit maakt van Spanje. Zoals je zegt wordt er amper Spaans gesproken en worden heel veel dingen gedaan volgens de Catalaanse cultuur.
De nieuwe generatie die wordt geboren weet amper af van wat er in het Franco- tijdperk is gebeurd. Er wordt aan hun verteld hoe "slecht" het Koningshuis is. Dat was alleen toen, toen Franco aan de macht was.
Nu, in 2010 is dat absoluut niet zo. Maar toch wordt er aan die kleine mensen verteld hoe het toen was en zij, zij beginnen zich dan ook de haat richting Madrid te voelen en zij zullen dit dan ook doorgeven aan de volgende generatie. Dit gaat zolang door totdat men beseft dat dat al jaren geleden is gebeurd en dat je er nu niks meer aan kunt doen.
|
sramos
Berichten: 183
|
Geplaatst: zo feb 05, 2012 0:03
Catalanen kruipen altijd in hun slachtoffer rol. Het is ze allemaal overkomen.Ik heb het niet meegemaakt maar ik denk dat de Madrilenen ook hebben geleden onder het regime, misschien niet zoals de catalanen maar toch. Ik vind het gezeur over het verleden wel zwak het is gebeurd, waarom gaan ze niet gewoon door met hun leven en proberen er van te leren. Zorgen dat ze zelf niet gaan haten en open staan voor anderen culturen, maar wat doen ze, ze kiezen ervoor om te haten. Ze moeten het een keer laten gaan.
|
